PromZ Magazine 3 - 2021

z 2021 - nummer 3 - www.promz.nl 17 8 Isabel: ‘Ik moest stage lopen voor mijn studie ‘communicatie cre- atief’ aan de heao en eigenlijk zou ik daarvoor naar Amerika gaan. Het desbetreffende bedrijf had verzuimd de stageplaats eerst aan te bieden aan een Amerikaan, waardoor ik geen Greencard kreeg. Toen zei mijn vader ‘als je geen vertraging wil oplopen in je studie kom je hier stage lopen’. Ik ben nooit meer weggegaan. Ik vond de communicatie tussen de klant en de creatievelingen interessant en leuk om te doen. Dat betekent goed luisteren naar de klant, naar wat ze willen en hoe wij dat kunnen vertalen naar onze handel. Ik ben nog steeds de schakel tussen creatief en klant. Bovendien merkte ik toen dat werken in deze business niet alleen draait om het verkopen van producten, maar ook om het maken van campagnes, om het voorbereiden voor een beurs, ik kreeg te maken met het samenstellen van kerstpakketten, kortom, het was veelzijdiger dan ik had gedacht. Twee kapiteins Toen onze vader ziek werd is Niels er versneld bijgekomen en is hij gestopt met zijn studie Small Business. Mijn vader was begin vijftig, zat nog vol in het werk en had net een borduur productiebedrijf in Limburg overgenomen en Niels is daar toen de dagelijkse leiding gaan voeren. We kregen dus heel wat druk op onze schouders.’ Hoe was het om met je broer te gaan samen werken? ‘Het is leuk en ik realiseer me dat het best bijzonder is hoe we dat samen doen. Maar in het begin was het pittig. Toen onze vader overleden was hebben we het borduurbedrijf waar Niels de leiding voerde van de hand gedaan, ik deed ondertussen al een tijdje de dagelijkse leiding hier in Huissen, en toen zaten we hier opeens samen als twee kapiteins op een schip. We vochten elkaar op sommige momenten de tent uit. We hebben dezelfde opvoeding gehad maar onze eigen karakters. Beiden hebben we een enorm verantwoordelijkheidsgevoel en we wilden het heel goed doen. Pas achteraf realiseerden we ons ook wat het verlies van een ouder met je doet, terwijl we daar toen geen oog voor hadden. We hebben wel altijd naar elkaar geluisterd. Als een van ons een beslissing wilde nemen waar de ander het niet mee eens was, dan deden we het niet. Wat dat betreft hebben we altijd als een blok achter elkaar gestaan, ondanks meningsverschillen. Nu zijn we wat ouder, we hebben ieder ons eigen gezin en we gaan ook nog regelmatig een weekend weg met elkaar. We bouwen bewust rustmomenten in. Dat is ons heel veel waard. Als dat in het geding komt, stoppen we met de zaak.’ Brand ‘In 2008 is ons bedrijfspand afgebrand. Er was kortsluiting Isabel en Niels Peters